verhalen doen leven

Geen fotobeschrijving beschikbaar.Het is eind van de middag als we een stem vanuit de keuken horen: ‘Bonjour!’ Het is de buurvrouw, die ons uitnodigt voor een drankje. Nog geen uur later zoeken Jan en ik het adres. Buurvrouw is hier synoniem aan dorpsgenoot. En dus is het even zoeken voordat we het (overigens schitterende) maison gevonden hebben. Vriendelijk worden we binnengehaald. Lees verder

Verrassende wending

Het is eind van de middag als we naar Angoulème rijden om in de bouwmarkt materialen te kopen. De zon glijdt laag over de heuvels en zet de omgeving in een zachte gloed. De zucht komt onderuit mijn longen. ‘Wat wonen we hier toch mooi,’ zeg ik tegen Jan. Het blijft even stil naast me. De afgelopen uren zijn een rollercoaster geweest, na de teleurstellende ontdekking toen we na twee weken weer in ons mooie huis terug kwamen. ‘Ik vind het ongelooflijk hoe positief je altijd bent,’ antwoordt Jan. ‘Ik kan dat nog niet.’ Lees verder

Een traantje wegpinken

Marelle en Jan in de CharenteGisteravond kwam ik na een ongelooflijk drukke maand werken weer terug in Frankrijk. Ik was heel benieuwd naar de verbouwingen. Er waren beloftes gedaan en de opgewonden spanning groeide met de afgelegde kilometer. Natuurlijk had ik foto’s gezien, maar die zeggen niets. Toen ik bovenkwam, werd ik stil. Het enige dat te horen was, waren mijn voetstappen op het achtergelaten gruis op de houten vloeren. Eenmaal weer beneden brak ik. Lees verder

Verbouwen is vooruitkijken

IMG-20200112-WA0005Verbouwen is vooruitkijken. Tijdens alle gesprekken met Jan, zie ik dan ook alles al precies voor me. De kleuren op de muren, het mooie behang en zelfs de inrichting heb ik in mijn hoofd al talloze malen gemaakt. Maar voordat ik ook maar aan welke inrichting dan ook mag beginnen, moet er een fikse verbouwing plaatsvinden. En dat gaat altijd te langzaam naar mijn zin. Maar vandaag komt daar verandering in. Lees verder